>> جشن میلاد امیرالمومنین-متوسطه2

جشن ولادت میلاد امیرالمومنین علیه‌السلام

دوشنبه بیست و یکم از اولین ماه سال 1396، مصادف شده بود با شب ولادت با سعادت مولی‌الموحدین امیرالمومنین علی علیه‌السلام. دانش‌آموزان پایه دهم افتخار داشتند مجری برنامه این روز باشند. در این جشن مقدس، خانم‌ حانیه کثیری آیات 51 تا 54 از سوره مائده را قرائت کرد. خانم مریم‌ سادات رضوی سروده‌ای از  سید حمیدرضا برقعی در مدح حضرت علیعلیه‌السلام خواند. نماهنگی در مدح حیدر کرار پخش شد و خانم زینب رهنمایی  شرح حکمت 71 نهج البلاغه را برای دانش‌آموزان گفت و خانم‌ها مهدیه سادات بهشتیان و فاطمه حیدری دکلمه‌ای دو نفره اجرا کردند.

خانم راضيه بوباش معلم اخلاق و مبلغ دین، متواضعانه در این جشن ساده اما بزرگ شرکت کردند و صحبت‌های خود را با حدیثی از حضرت رسول اکرم صلی‌الله علیه و آله و سلم آغاز کردند. که:

یا اباالحسن مثال تو در امت من مثل سوره توحید است.

گفتند: محبت علی علیه‌السلام از پیشینیان و پدران و مادران و اجداد ما در دل‌های ما قرار گرفته و مادران با شیری که به فرزندان خود داده‌اند این حبّ را تزریق کرده‌اند و این محبت ریشه در جان ما دارد.

علی‌علیه‌السلام خود می‌فرمایند: از من بپرسید قبل از آن‌که از میان شما بروم... من به راه‌های آسمان آشناترم.

او کسی است که هرگز از جامعه بشری خود را کنار نکشید و اگر نهج‌البلاغه را باز کنید وی را حاضر می‌بینید به شرط این که با عمق باور یقین به حضور داشته باشید.

در حکمت 150 نهج البلاغه –که طولانیترین حکمت‌ها است- سی صفت برمی‌شمارند و  سلسله‌وار این صفات را بیان می‌کنند و مفسرین باور دارند که از راه این صفات سی صفت رذیله منافق آشکار می‌شود تا خواننده و شنونده بداند که میزان علی است. وقتی میزان امر می‌کند امر او واجب است. چون معصوم است و حق است. اگر من اجرا کردم تفضلی برای من نیست بلکه امر واجب را باید عمل کرد. مانند دانش‌آموز که برای ورود به مدرسه باید لباس مخصوص مدرسه را بپوشد و انجام آن تفضلی محسوب نمی شود. پس اگر ما اعتقاد داشته باشیم باید در راستای آن عمل کنیم. حضرت می‌فرماید: این فرصت‌هایی را که دارید –از جمله نوجوانی- دریابید که فرصت‌ها چون ابر می‌گذرند.

در اولین رذیله حضرت انذار می‌دهند که انسان با طولانی‌تر کردن آرزوها و رویاها و خیالات توبه را به تأخیر می‌اندازد و انسان اگر آرزوهایش طولانی شود توبه ‌اش پذیرفته نمی شود.

حانم بوباش علت را از حضار پرسیدند. یکی از دانش‌آموزان پاسخ داد. گفت: توبه یعنی بازگشت و اگر آرزوی انسان طولانی باشد نشانه این است که دلبستگی او به دنیا زیاد است و این دلبستگی مانع موفقیت او است.

خانم بوباش با بیان خطبه 42 نهج البلاغه پاسخ این سول را به کمال رساندند. که: ای مردم که می خواهید رهروی من باشید، من از دو چیز بر شما می‌ترسم. اول هواپرستی و پیروی از هوای نفس و دیگری آرزوی طولانی. زیرا پیروی از هوای نفس انسان را از حق بازمی‌دارد. مصداق حق، اول خداوند و بعد حضرت علی علیه‌السلام هستند. در این جا خانم بوباش بازگشتند به اول صحبت خود و فرمایش حضرت رسول ختمی مرتبت صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم که:

یا اباالحسن مثال تو در میان امت من مثال سوره مبارکه توحید است در میان تمام سوره‌ها

می‌دانیم که سه بار خواندن سوره توحید برابر است با ختم قرآن. حال چه تشابهی است میان علی علیه‌السلام و این سوره؟ پیامبر ادامه می‌دهند: اگر کسی تو را به زبان دوست داشته باشد ثلث ایمانش کامل است و اگر به زبان و قلب تو را دوست دارد دو ثلث ایمانش کامل است و کسی که به زبان و قلب تو را دوست دارد و با دست تو را یاری می‌کند، ایمانش کامل است.

برای رستگار شدن باید محبت علی بر زبان و قلب جاری باشد و تمام اعضا و جوارح و قلب گواهی دهد.


 

       
       
      حقوق این سایت متعلق به مجتمع فرهنگی روشنگر است
      تهران - شهرک قدس (غرب) - فاز 6 - بلوار ایوانک (غرب یادگار امام) - خیابان گل افشان جنوبی
      تلفن: 42896000 و 17-88082610 - فاکس: 88082619- ایمیل: info@roshangar.sch.ir