آغازمان یازدهم محرم بود
ایامی که پرچم عزای حسین(ع) بر قلبها سایهافکنده بود.
*و پایانمان ، دو روز مانده به اربعین حسینی ؛ که دلها به سمت کربلا پر میکشد و شوق زیارت، اشکها را روان میسازد.
تابستانی که گذشت، فصلی بود میان دو سپیدهدم سوگ؛
گویی مسیر تربیتمان. از آغاز تا پایان در میان دو دریای اشک وشور عزای امام حسین(ع) جاری شدوآموزش و تربیت، در آغوش عشق حسینی رویید
*در دفتر دلها، بماند یادگار*
*۲۲ مرداد ۱۴۰۴*
هنر کار آفرینی